احسان موحدنیا- آموزش در بهبهان به یک کسب و کار پردرآمد تبدیل شده است. تقاضا؛ مهمترین دلیل رونق این کسب و کار است. حجم انبوه تبلیغات اعم از مدارس، آموزشگاهها و مشاورین موید این مطلب است.
در این میان مدارس غیرانتفاعی در بهبهان سالهاست با تبلیغ «کیفیت بالای آموزشی»، «معلمان برتر» و «فعالیتهای فوقبرنامه»، بخشی از خانوادهها را به خود جذب کردهاند.
والدین با امید آیندهای روشن برای فرزندانشان و متاسفانه بدلیل برخی چشم به هم چشمیها شهریههای سنگین و میلیونی این مدارس را پرداخت میکنند. اما در پشت پرده، واقعیتی تلخ جریان دارد؛ بیشترین سود این شهریهها به جیب مالکان مدارس میرود، در حالی که حقوق مدیران، معاونان و معلمان ـ که عمدتاً از برترین نیروهای آموزشی شهر هستند ـ در حداقلترین میزان ممکن پرداخت میشود.
هر سال تحصیلی، این مدارس با وعده کلاسهای متنوع، امکانات خاص و فضایی متفاوت، توجه اولیا را جلب میکنند. اما پرسش اساسی اینجاست: آیا امکانات ارائهشده واقعاً متناسب با تبلیغات و شهریههای کلان است؟ آیا تعداد دانشآموزان با فضای فیزیکی و ظرفیت واقعی مدارس تناسب دارد؟
ساختار اقتصادی این مدارس بیش از همه به ضرر معلمان است. یکی از مدرسان در گفتوگو با بهبهانما میگوید:
«بیشترین سود حاصل از شهریهها به حساب مالکان مدارس میرود، در حالی که معلمان ـ بهویژه نیروهای آزاد ـ که تمام بار آموزش و تربیت دانشآموزان را بر دوش دارند، با کمترین حقوق، اغلب بدون بیمه، عیدی، پاداش و امنیت شغلی مشغول به کارند.»
این وضعیت نهتنها به نارضایتی و بیانگیزگی مدرسان منجر شده، بلکه در درازمدت کیفیت آموزش را نیز با افت جدی مواجه میسازد.
شهریههای فوقبرنامه؛ تحمیل هزینههای غیرضروری
یکی دیگر از چالشها، افزایش سرسامآور شهریههای ثابت و فوقبرنامه است. بررسیهای بهبهانما نشان میدهد که شهریه فوقبرنامه در برخی مدارس حدود ۵۰ درصد شهریه ثابت است؛ در حالی که طبق آییننامههای رسمی، شرکت در کلاسهای فوقبرنامه هیچ اجباری ندارد.
با این حال، برخی مدارس با ایجاد فشار روانی یا القای ضرورت، والدین را ناگزیر به پرداخت هزینههای اضافی میکنند. این روند عملاً مدارس غیرانتفاعی را از رسالت اصلی آموزشی دور و به یک کسبوکار سودمحور تبدیل کرده است.
نقش آگاهی والدین
کارشناسان معتقدند اگر والدین نسبت به حقوق قانونی خود آگاهی داشته باشند و از شرکت در برنامههای غیرضروری خودداری کنند، بخش قابل توجهی از هزینههای تحمیلی کاهش خواهد یافت. عدم استقبال اولیا، مدارس را ناچار به حذف کلاسهای غیرضروری و کاهش هزینهها خواهد کرد.
همه مدارس یکسان نیستند
در کنار این آسیبها، باید یادآور شد که در بهبهان مدارس غیرانتفاعی موفقی نیز وجود دارند؛ مدارسی که با رویکردی مسئولانه، شهریهها را منصفانه دریافت کرده و بخش عمده آن را صرف ارتقای کیفیت آموزشی، حمایت از معلمان و توسعه امکانات میکنند. بنابراین نمیتوان همه مدارس را در یک دسته قرار داد.
